وَرَٰوَدَتۡهُ

ٱلَّتِي

هُوَ

فِي

بَيۡتِهَا

عَن

نَّفۡسِهِۦ

وَغَلَّقَتِ

ٱلۡأَبۡوَٰبَ

وَقَالَتۡ

هَيۡتَ

لَكَۚ

قَالَ

مَعَاذَ

ٱللَّهِۖ

إِنَّهُۥ

رَبِّيٓ

أَحۡسَنَ

مَثۡوَايَۖ

إِنَّهُۥ

لَا

يُفۡلِحُ

ٱلظَّٰلِمُونَ

٢٣

Ал үйүндө жашаган аял (вазирдин аялы) аны “жолдон азгырууну” каалап, эшиктерди (ичинен) кулпулап, “келегой” деди. (Анда, Юсуф) айтты: “Аллах сактасын! Акыры, ал (сенин эриң) мага орун-жай тууралуу (көп) жакшылык кылган кожоюнум го! (Мен кыянат кылбаймын!) Залым адамдар (тозоктон) кутулбайт!”