۞ وَقَالَ

نِسۡوَةٞ

فِي

ٱلۡمَدِينَةِ

ٱمۡرَأَتُ

ٱلۡعَزِيزِ

تُرَٰوِدُ

فَتَىٰهَا

عَن

نَّفۡسِهِۦۖ

قَدۡ

شَغَفَهَا

حُبًّاۖ

إِنَّا

لَنَرَىٰهَا

فِي

ضَلَٰلٖ

مُّبِينٖ

٣٠

Шаҳардаги аёллар: «Азизнинг хотини хизматкорининг нафсини хоҳлабди. Унга жуда ҳам муҳаббат қўйиб қолган экан-да! Биз у(аёл)ни, албатта, очиқ-ойдин адашувда деб биламиз», – дейишди.