فَأَكَلَا

مِنۡهَا

فَبَدَتۡ

لَهُمَا

سَوۡءَٰتُهُمَا

وَطَفِقَا

يَخۡصِفَانِ

عَلَيۡهِمَا

مِن

وَرَقِ

ٱلۡجَنَّةِۚ

وَعَصَىٰٓ

ءَادَمُ

رَبَّهُۥ

فَغَوَىٰ

١٢١

Анан, экөө ал дарактан жеп, (натыйжада убаданы бузганы үчүн Аллахтын каар-жазасы себептүү) уяттары ачылып калды эле, бейиш жалбырактары менен өздөрүн (уяттуу жерлерин) тосо башташты. Адам Раббисине күнөөлүү болуп, (ушинтип) азгырылды (жана экөө тең Раббиcине жалбарып; «Бизди кечир, өзүбүзгө зулум кылып койдук» деп тообо кыла баштады)