۞ وَإِذَا

مَسَّ

ٱلۡإِنسَٰنَ

ضُرّٞ

دَعَا

رَبَّهُۥ

مُنِيبًا

إِلَيۡهِ

ثُمَّ

إِذَا

خَوَّلَهُۥ

نِعۡمَةٗ

مِّنۡهُ

نَسِيَ

مَا

كَانَ

يَدۡعُوٓاْ

إِلَيۡهِ

مِن

قَبۡلُ

وَجَعَلَ

لِلَّهِ

أَندَادٗا

لِّيُضِلَّ

عَن

سَبِيلِهِۦۚ

قُلۡ

تَمَتَّعۡ

بِكُفۡرِكَ

قَلِيلًا

إِنَّكَ

مِنۡ

أَصۡحَٰبِ

ٱلنَّارِ

٨

Қачон инсонни бирон зиён ушласа, Парвардигорига тазарру билан дуо қилади. Кейин қачон Ўз томонидан унга бир неъмат ато этса, олдин қилган дуосини унутиб, Аллоҳнинг йўлидан оздириш учун У зотга тенгдошлар қилади. Айтинг: «Куфрингдан бироз фойдаланиб қол! Шак-шубҳасиз, сен дўзах эгаларидандирсан».