وَلَمَّا

وَرَدَ

مَآءَ

مَدۡيَنَ

وَجَدَ

عَلَيۡهِ

أُمَّةٗ

مِّنَ

ٱلنَّاسِ

يَسۡقُونَ

وَوَجَدَ

مِن

دُونِهِمُ

ٱمۡرَأَتَيۡنِ

تَذُودَانِۖ

قَالَ

مَا

خَطۡبُكُمَاۖ

قَالَتَا

لَا

نَسۡقِي

حَتَّىٰ

يُصۡدِرَ

ٱلرِّعَآءُۖ

وَأَبُونَا

شَيۡخٞ

كَبِيرٞ

٢٣

А кога стигна до водата медјенска, околу неа затекна многу луѓе како го напојуваат добитокот, а малку подалеку од нив, здогледа две жени кои (добитокот) го одбиваа од водата. „Што правите?“ – запраша тој. „Ние не напојуваме сè додека овчарите не заминат!“ – одговорија тие – „а таткото ни е многу стар.“