فَأَصۡبَحَ

فِي

ٱلۡمَدِينَةِ

خَآئِفٗا

يَتَرَقَّبُ

فَإِذَا

ٱلَّذِي

ٱسۡتَنصَرَهُۥ

بِٱلۡأَمۡسِ

يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ

قَالَ

لَهُۥ

مُوسَىٰٓ

إِنَّكَ

لَغَوِيّٞ

مُّبِينٞ

١٨

এতেকে ভীত সতৰ্ক অৱস্থাত সেই চহৰতে তেওঁ ৰাতি অতিবাহিত কৰিলে। হঠাৎ তেওঁ শুনা পালে, যিজন ব্যক্তিয়ে যোৱা কালি তেওঁৰ ওচৰত সহায় বিচাৰিছিল, সি আকৌ সহায়ৰ বাবে চিঞৰি আছে। মুছাই তাক ক’লে, ‘নিশ্চয় তুমি এজন স্পষ্ট বিভ্ৰান্ত ব্যক্তি’।