وَأَنَّا

كُنَّا

نَقۡعُدُ

مِنۡهَا

مَقَٰعِدَ

لِلسَّمۡعِۖ

فَمَن

يَسۡتَمِعِ

ٱلۡأٓنَ

يَجِدۡ

لَهُۥ

شِهَابٗا

رَّصَدٗا

٩

و اینکه ما (پیش از این) در گوشه‌های آسمان برای استراق سمع (شنیدن کلام عالم بالا) می‌نشستیم ولی اگر کسی اکنون گوش دهد، برای خود شهابی مراقب را می‌یابد.