قَالَ

بَصُرۡتُ

بِمَا

لَمۡ

يَبۡصُرُواْ

بِهِۦ

فَقَبَضۡتُ

قَبۡضَةٗ

مِّنۡ

أَثَرِ

ٱلرَّسُولِ

فَنَبَذۡتُهَا

وَكَذَٰلِكَ

سَوَّلَتۡ

لِي

نَفۡسِي

٩٦

(Анда, Самирий): «Мен алар көрбөгөн нерсени көрүп калгам.[1] Анан элчинин (атынын) изинен бир чеңгел алып, музоого сээп жибердим эле (ал жан кирген сыяктанып, мөөрөгөн добуш чыгарды). Нафсим мени ушуга жетелеген» - деди. ¹