قَالَ

لَقَدۡ

ظَلَمَكَ

بِسُؤَالِ

نَعۡجَتِكَ

إِلَىٰ

نِعَاجِهِۦۖ

وَإِنَّ

كَثِيرٗا

مِّنَ

ٱلۡخُلَطَآءِ

لَيَبۡغِي

بَعۡضُهُمۡ

عَلَىٰ

بَعۡضٍ

إِلَّا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَعَمِلُواْ

ٱلصَّٰلِحَٰتِ

وَقَلِيلٞ

مَّا

هُمۡۗ

وَظَنَّ

دَاوُۥدُ

أَنَّمَا

فَتَنَّٰهُ

فَٱسۡتَغۡفَرَ

رَبَّهُۥ

وَخَرَّۤ

رَاكِعٗاۤ

وَأَنَابَ ۩

٢٤

(Daawuud) ni jedhe: “dhugumatti, hoolaa tee gara hoolota isaatti dabalachuuf si gaafachuudhaan miidhaa sirratti dalagee jira. Dhugumatti, irra hedduun warra wajjin hojjatanii gariin isaanii garii irratti miidhaa dalagu; isaan amananii, toltuu dalagan malee Isaanis baay’ee xiqqoodha.” Daawuud akka isa qoranne beekeeti, Rabbii isaa araarama kadhatee, rukuu’as bu’ee, (gara Gooftaa isaatti) deebi’e.