قِیْلَ

لَهَا

ادْخُلِی

الصَّرْحَ ۚ

فَلَمَّا

رَاَتْهُ

حَسِبَتْهُ

لُجَّةً

وَّكَشَفَتْ

عَنْ

سَاقَیْهَا ؕ

قَالَ

اِنَّهٗ

صَرْحٌ

مُّمَرَّدٌ

مِّنْ

قَوَارِیْرَ ؕ۬

قَالَتْ

رَبِّ

اِنِّیْ

ظَلَمْتُ

نَفْسِیْ

وَاَسْلَمْتُ

مَعَ

سُلَیْمٰنَ

لِلّٰهِ

رَبِّ

الْعٰلَمِیْنَ

۟۠

„Влези во дворецот!“ ѝ беше кажано. Кога таа го погледна, помисли дека е длабока вода, па го крена фустанот, разоткривајќи ги своите нозе. „Овој дворец е поплочен со сјајно стакло!“ – рече тој. „Господару мој!“ – извика таа – „Јас си сторив насилство на себеси и во друштво на Сулејман, Му се предавам на Аллах, Господарот на световите!“