قِیْلَ

لَهَا

ادْخُلِی

الصَّرْحَ ۚ

فَلَمَّا

رَاَتْهُ

حَسِبَتْهُ

لُجَّةً

وَّكَشَفَتْ

عَنْ

سَاقَیْهَا ؕ

قَالَ

اِنَّهٗ

صَرْحٌ

مُّمَرَّدٌ

مِّنْ

قَوَارِیْرَ ؕ۬

قَالَتْ

رَبِّ

اِنِّیْ

ظَلَمْتُ

نَفْسِیْ

وَاَسْلَمْتُ

مَعَ

سُلَیْمٰنَ

لِلّٰهِ

رَبِّ

الْعٰلَمِیْنَ

۟۠

Aka ce mata, "Ki shiga a gidan sarauta." To, a lõkacin da ta gan shi, ta yi zatona wai gurbi ne, kuma ta kuranye¹ daga ƙwaurinta. Ya ce: "Lalle ne shi, gidan sarauta ne mai santsi daga madũbai." Ta ce: "Yã Ubangijĩna! Bã a rõƙon Allah sai da sunãyensa mãsu kyau, tis'in da taran nan, sai dai a dunƙule kamar a ce, "Inã rõƙon Allah da sunãyenSa da na sani da waɗanda ban sani ba." Lalle nĩ, na zãlunci kaina, kuma nã sallama al'amari tãre da Sulaiman ga Allah, Ubangijin halittu."