وَأَلۡقِ

عَصَاكَۚ

فَلَمَّا

رَءَاهَا

تَهۡتَزُّ

كَأَنَّهَا

جَآنّٞ

وَلَّىٰ

مُدۡبِرٗا

وَلَمۡ

يُعَقِّبۡۚ

يَٰمُوسَىٰ

لَا

تَخَفۡ

إِنِّي

لَا

يَخَافُ

لَدَيَّ

ٱلۡمُرۡسَلُونَ

١٠

Ва асоингни ташла!» Бас, қачонки, Мусо у(асо)нинг илондек қимирлаётганини кўрганида, ортига қарамай қочди. «Эй Мусо! Қўрқма! Зеро, Менинг ҳузуримда Пайғамбарлар қўрқмаслар!»