وَدَخَلَ

الْمَدِیْنَةَ

عَلٰی

حِیْنِ

غَفْلَةٍ

مِّنْ

اَهْلِهَا

فَوَجَدَ

فِیْهَا

رَجُلَیْنِ

یَقْتَتِلٰنِ ؗۗ

هٰذَا

مِنْ

شِیْعَتِهٖ

وَهٰذَا

مِنْ

عَدُوِّهٖ ۚ

فَاسْتَغَاثَهُ

الَّذِیْ

مِنْ

شِیْعَتِهٖ

عَلَی

الَّذِیْ

مِنْ

عَدُوِّهٖ ۙ

فَوَكَزَهٗ

مُوْسٰی

فَقَضٰی

عَلَیْهِ ؗۗ

قَالَ

هٰذَا

مِنْ

عَمَلِ

الشَّیْطٰنِ ؕ

اِنَّهٗ

عَدُوٌّ

مُّضِلٌّ

مُّبِیْنٌ

۟

Wuxuu soo galay magaaladii gooray war la' yihiin dadkeedu¹, markaasuu wuxuu kula kulmay halkaa labo nin oo diriraya - midi ka mid yahay qoladiisa² (Muslim - ilmahii Israa’iil) kan kalena ka tirsan yahay cadowgiisa. Ninkii qoladiisa ahaa baa uga kaalmo warsaday oo qeyshaday xagga kii ahaa cadowgiisa, markaasuu Muuse feedhay mar keliya oo kaw kaga siiyey. (Muuse) wuxuu yidhi: kanu waa camal Shaydaan, hubaal waa cadow, wax dhumiya oo cad.