إِنَّا

خَلَقۡنَا

ٱلۡإِنسَٰنَ

مِن

نُّطۡفَةٍ

أَمۡشَاجٖ

نَّبۡتَلِيهِ

فَجَعَلۡنَٰهُ

سَمِيعَۢا

بَصِيرًا

٢

(பின்னர் ஆண், பெண்) கலந்த ஓர் இந்திரியத் துளியைக் கொண்டு நிச்சயமாக நாம்தான் மனிதனைப் படைத்தோம். அவனை நாம் சோதிப்பதற்காகவே, செவியுடையவனாகவும் பார்வையுடையவனாகவும் அவனை ஆக்கினோம்.