فَلَمَّا

كَشَفۡنَا

عَنۡهُمُ

ٱلرِّجۡزَ

إِلَىٰٓ

أَجَلٍ

هُم

بَٰلِغُوهُ

إِذَا

هُمۡ

يَنكُثُونَ

١٣٥

फिर जब हम उनसे यातना को उस समय तक दूर कर देते, जिसे वे पहुँचने वाले होते, तो अचानक वे वचन भंग कर देते थे।