إِذۡ

دَخَلُواْ

عَلَيۡهِ

فَقَالُواْ

سَلَٰمٗاۖ

قَالَ

سَلَٰمٞ

قَوۡمٞ

مُّنكَرُونَ

٢٥

ඔවුහු ඔහු වෙත පිවිසුණු අවස්ථාවේ ඔවුහු සලාම් (සාමය) යැයි පැවසුවෝ ය. ඔහු ද සලාම් (සාමයයි) පැවසී ය. (මොවුහු) නාඳුනන පිරිසකි (යැයි ඉබ්රාහීම් සිතුවේ ය.)