وَلَمَّا

دَخَلُواْ

مِنۡ

حَيۡثُ

أَمَرَهُمۡ

أَبُوهُم

مَّا

كَانَ

يُغۡنِي

عَنۡهُم

مِّنَ

ٱللَّهِ

مِن

شَيۡءٍ

إِلَّا

حَاجَةٗ

فِي

نَفۡسِ

يَعۡقُوبَ

قَضَىٰهَاۚ

وَإِنَّهُۥ

لَذُو

عِلۡمٖ

لِّمَا

عَلَّمۡنَٰهُ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَ

ٱلنَّاسِ

لَا

يَعۡلَمُونَ

٦٨

Оталари амр этган томондан кирдилар. Зотан, бу улардан Аллоҳнинг ҳеч бир нарсасини қайтара олмас эди. Магар, Яъқубнинг кўнглидаги эҳтиёж бўлиб, уни қондирди, холос. Албатта, у Биз таълим берганимиз туфайли билим соҳиби эди. Лекин кўпчилик одамлар билмаслар.¹