قَالَ

تَزۡرَعُونَ

سَبۡعَ

سِنِينَ

دَأَبٗا

فَمَا

حَصَدتُّمۡ

فَذَرُوهُ

فِي

سُنۢبُلِهِۦٓ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّمَّا

تَأۡكُلُونَ

٤٧

ورته ويې ويل: اوه كاله به تاسي پرله پسې په كرهڼه بوخت ياست، نو څه مو چې لو كړل هغه (ټول) په خپل وږي كې پرېږدئ، پرته له هغه چې تاسو يې خورئ.