رَفِيعُ

ٱلدَّرَجَٰتِ

ذُو

ٱلۡعَرۡشِ

يُلۡقِي

ٱلرُّوحَ

مِنۡ

أَمۡرِهِۦ

عَلَىٰ

مَن

يَشَآءُ

مِنۡ

عِبَادِهِۦ

لِيُنذِرَ

يَوۡمَ

ٱلتَّلَاقِ

١٥

Onome najuzvišenijem, Gospodar Arša, koji šalje Objavu, riječi Svoje – kome hoće od robova Svojih, da upozori na Dan susreta međusobnog,