قَالُواْ

رَبَّنَآ

أَمَتَّنَا

ٱثۡنَتَيۡنِ

وَأَحۡيَيۡتَنَا

ٱثۡنَتَيۡنِ

فَٱعۡتَرَفۡنَا

بِذُنُوبِنَا

فَهَلۡ

إِلَىٰ

خُرُوجٖ

مِّن

سَبِيلٖ

١١

„Господару наш!“ – ќе речат тие – „Двапати нè усмрти и двапати нè оживеа; ние ги признаваме гревовите наши, па има ли некаков излез (од казнава)?“