وَسِيقَ

ٱلَّذِينَ

ٱتَّقَوۡاْ

رَبَّهُمۡ

إِلَى

ٱلۡجَنَّةِ

زُمَرًاۖ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءُوهَا

وَفُتِحَتۡ

أَبۡوَٰبُهَا

وَقَالَ

لَهُمۡ

خَزَنَتُهَا

سَلَٰمٌ

عَلَيۡكُمۡ

طِبۡتُمۡ

فَٱدۡخُلُوهَا

خَٰلِدِينَ

٧٣

Парвардигорларидан қўрққанлар эса гуруҳ-гуруҳ қилиб жаннатга олиб борилдилар. То унинг олдига келганларида эшиклари очилиб, қўриқчилари уларга: «Ассалому алайкум! Хуш келибсизлар! Бас, унга мангу қоладиган бўлиб киринглар», дедилар.