وَسِيقَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُوٓاْ

إِلَىٰ

جَهَنَّمَ

زُمَرًاۖ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءُوهَا

فُتِحَتۡ

أَبۡوَٰبُهَا

وَقَالَ

لَهُمۡ

خَزَنَتُهَآ

أَلَمۡ

يَأۡتِكُمۡ

رُسُلٞ

مِّنكُمۡ

يَتۡلُونَ

عَلَيۡكُمۡ

ءَايَٰتِ

رَبِّكُمۡ

وَيُنذِرُونَكُمۡ

لِقَآءَ

يَوۡمِكُمۡ

هَٰذَاۚ

قَالُواْ

بَلَىٰ

وَلَٰكِنۡ

حَقَّتۡ

كَلِمَةُ

ٱلۡعَذَابِ

عَلَى

ٱلۡكَٰفِرِينَ

٧١

Sila nga milimod (sa Allah ug sa Iyang mga Mensahero) dad-on ngadto sa Imperno sa (sunodsunod) nga mga pundok; hangtud, sa diha nga sila muabut niini, ang mga pultahan niini maablihan, ug ang mga magbalantay niini moingon kanila: "Wala ba muabot kaninyo ang mga Mensahero kaninyo nga gilitok kaninyo ang mga Pinadayag sa inyong Ginoo (Allah), ug nagpasidaan kaninyo sa Panagtigom niining inyong Adlaw?" Moingon sila: "Oo, apan ang Pulong sa Silot gipakamatarung batok sa mga manmilimod."