فَإِذَا

مَسَّ

ٱلۡإِنسَٰنَ

ضُرّٞ

دَعَانَا

ثُمَّ

إِذَا

خَوَّلۡنَٰهُ

نِعۡمَةٗ

مِّنَّا

قَالَ

إِنَّمَآ

أُوتِيتُهُۥ

عَلَىٰ

عِلۡمِۭۚ

بَلۡ

هِيَ

فِتۡنَةٞ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَهُمۡ

لَا

يَعۡلَمُونَ

٤٩

Бас, қачон инсонни бир зарар ушласа, Бизга дуо қилди. Кейин қачон унга Ўзимиз тарафимиздан бир неъматни ато этсак: «Бу менга ўз билимим туфайли берилди», деди. Йўқ! у синовдир. Лекин уларнинг кўплари билмаслар.