وَتِلۡكَ

نِعۡمَةٞ

تَمُنُّهَا

عَلَيَّ

أَنۡ

عَبَّدتَّ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

٢٢

А за добродетелството за кое ми го префрлаш – да не е тоа што синовите Израилови робови ги направи?“