وَتِلۡكَ

نِعۡمَةٞ

تَمُنُّهَا

عَلَيَّ

أَنۡ

عَبَّدتَّ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

٢٢

A dobročinstvo koje mi prebacuješ – da nije to što si sinove Israilove robljem učinio?"