فَلَمَّا

بَلَغَ

مَعَهُ

ٱلسَّعۡيَ

قَالَ

يَٰبُنَيَّ

إِنِّيٓ

أَرَىٰ

فِي

ٱلۡمَنَامِ

أَنِّيٓ

أَذۡبَحُكَ

فَٱنظُرۡ

مَاذَا

تَرَىٰۚ

قَالَ

يَٰٓأَبَتِ

ٱفۡعَلۡ

مَا

تُؤۡمَرُۖ

سَتَجِدُنِيٓ

إِن

شَآءَ

ٱللَّهُ

مِنَ

ٱلصَّٰبِرِينَ

١٠٢

Качан ал перзент (сүймөнчүк болуп) Ибрахим менен бирге жүрүү курагына жеткенде, (ага) «Оо, балакайым! Мен түшүмдө сени курман чалып жатканымды көрүптүрмүн. Ойлонуп көр, эмне дейсиң?! деди. «Атакем, – деди ал, – буюрулганды аткара бериңиз. Аллах кааласа мени сабыр кылуучулардан экенимди көрөсүз».