فَلَمَّا

بَلَغَ

مَعَهُ

ٱلسَّعۡيَ

قَالَ

يَٰبُنَيَّ

إِنِّيٓ

أَرَىٰ

فِي

ٱلۡمَنَامِ

أَنِّيٓ

أَذۡبَحُكَ

فَٱنظُرۡ

مَاذَا

تَرَىٰۚ

قَالَ

يَٰٓأَبَتِ

ٱفۡعَلۡ

مَا

تُؤۡمَرُۖ

سَتَجِدُنِيٓ

إِن

شَآءَ

ٱللَّهُ

مِنَ

ٱلصَّٰبِرِينَ

١٠٢

Busa sa diha nga siya (Ishmael) miabut (sa pangidaron) sa pagtrabaho uban kaniya, siya (Abraham) miingon: "O akong anak, sa pagkatinuod nakita ko sa akong damgo nga ihalad ko ikaw; tan-awa unya, kun unsa ang imong panglantaw." Siya (Ishmael) miingon: "O akong amahan, buhata ang gisugo kanimo; kon itugot sa Allah, ikaw maka-kaplag kanako nga mapailubon.