فَلَمَّا

بَلَغَ

مَعَهُ

السَّعْیَ

قَالَ

یٰبُنَیَّ

اِنِّیْۤ

اَرٰی

فِی

الْمَنَامِ

اَنِّیْۤ

اَذْبَحُكَ

فَانْظُرْ

مَاذَا

تَرٰی ؕ

قَالَ

یٰۤاَبَتِ

افْعَلْ

مَا

تُؤْمَرُ ؗ

سَتَجِدُنِیْۤ

اِنْ

شَآءَ

اللّٰهُ

مِنَ

الصّٰبِرِیْنَ

۟

И кога тој порасна толку што во работата почна да му помага, Ибрахим рече: „О, синко мој, на сон видов дека треба да те заколам, па што мислиш ти?“ – „О, татко мој,“ – рече – „постапи како што ти се наредува; ќе видиш, ако даде Бог, дека ќе бидам трпелив.“