وَإِذَا

جَآءَهُمۡ

أَمۡرٞ

مِّنَ

ٱلۡأَمۡنِ

أَوِ

ٱلۡخَوۡفِ

أَذَاعُواْ

بِهِۦۖ

وَلَوۡ

رَدُّوهُ

إِلَى

ٱلرَّسُولِ

وَإِلَىٰٓ

أُوْلِي

ٱلۡأَمۡرِ

مِنۡهُمۡ

لَعَلِمَهُ

ٱلَّذِينَ

يَسۡتَنۢبِطُونَهُۥ

مِنۡهُمۡۗ

وَلَوۡلَا

فَضۡلُ

ٱللَّهِ

عَلَيۡكُمۡ

وَرَحۡمَتُهُۥ

لَٱتَّبَعۡتُمُ

ٱلشَّيۡطَٰنَ

إِلَّا

قَلِيلٗا

٨٣

Markuu u yimaado war la xiriira nabad ama cabsi, waxay ku faafiyaan debedda, hadday u celin lahaayeen Rasuulka (Nabi Muxammad) ama kuwa talada u haya oo ka mid ah, waxaa ogaan lahaa kuwaa ka mid ah ee sal gaari kara. Haddaanu Fadliga Alle korkiinna ahaan lahayn iyo Naxariistiisa, waxaad raaci laheydeen Shaydaanka in yar oo idinka mid ah ma’ahee.