يُبَصَّرُونَهُمۡۚ

يَوَدُّ

ٱلۡمُجۡرِمُ

لَوۡ

يَفۡتَدِي

مِنۡ

عَذَابِ

يَوۡمِئِذِۭ

بِبَنِيهِ

١١

(دوستان و خویشاوندان) به ایشان نشان داده می‌شوند، گناهکار آرزو می‌کند که فرزندان خود را فديه (برای نجات) از عذاب آن روز قرار دهد.