وَیَوْمَ

نُسَیِّرُ

الْجِبَالَ

وَتَرَی

الْاَرْضَ

بَارِزَةً ۙ

وَّحَشَرْنٰهُمْ

فَلَمْ

نُغَادِرْ

مِنْهُمْ

اَحَدًا

۟ۚ

او (یاده كړه) هغه ورځ چې مونږ به غرونه روان كړو او ته به ځمكه ښكاره (صاف میدان) وینې او مونږ به دوى (ټول) راجمع كړو، نو په دوى كې به یو تن هم پرې نږدو