وَمَنْ

یَّهْدِ

اللّٰهُ

فَهُوَ

الْمُهْتَدِ ۚ

وَمَنْ

یُّضْلِلْ

فَلَنْ

تَجِدَ

لَهُمْ

اَوْلِیَآءَ

مِنْ

دُوْنِهٖ ؕ

وَنَحْشُرُهُمْ

یَوْمَ

الْقِیٰمَةِ

عَلٰی

وُجُوْهِهِمْ

عُمْیًا

وَّبُكْمًا

وَّصُمًّا ؕ

مَاْوٰىهُمْ

جَهَنَّمُ ؕ

كُلَّمَا

خَبَتْ

زِدْنٰهُمْ

سَعِیْرًا

۟

او چا ته چې الله هدایت وكړي، نو هم هغه هدایت موندونكى دى او هغه څوك چې هغه (الله) يې بې لارې كړی، نو ته به د هغوى لپاره له هغه (الله) نه غیر هېڅ كارسازي (دوستان) له سره ونه مومې او د قیامت په ورځ به مونږ دوى په خپلو مخونو باندې (نسكور) راجمع كوو، په دې حال كې چې ړانده او ګونګیان او كاڼه به وي او د دوى اوسېدنځاى به جهنم وي، هر كله چې (د جهنم اور) غلى شي، (نو) مونږ به دوى ته لمبې وهونكى اور ورزیات كړو