وَإِذَا

مَسَّكُمُ

ٱلضُّرُّ

فِي

ٱلۡبَحۡرِ

ضَلَّ

مَن

تَدۡعُونَ

إِلَّآ

إِيَّاهُۖ

فَلَمَّا

نَجَّىٰكُمۡ

إِلَى

ٱلۡبَرِّ

أَعۡرَضۡتُمۡۚ

وَكَانَ

ٱلۡإِنسَٰنُ

كَفُورًا

٦٧

Кога ќе ве снајде неволја на море, тогаш ги нема тие на кои вообичаено им се молите, постои само Тој. А кога Тој на копното ќе ве спаси, вие се свртувате (од Него); човекот секогаш е неблагодарен!