سَخَّرَهَا

عَلَيۡهِمۡ

سَبۡعَ

لَيَالٖ

وَثَمَٰنِيَةَ

أَيَّامٍ

حُسُومٗاۖ

فَتَرَى

ٱلۡقَوۡمَ

فِيهَا

صَرۡعَىٰ

كَأَنَّهُمۡ

أَعۡجَازُ

نَخۡلٍ

خَاوِيَةٖ

٧

ஏழு இரவுகளும், எட்டுப் பகல்களும் தொடர்ச்சியாக அவர்கள் மீது அக்காற்றை நடத்தி வைத்தான். (நபியே! அச்சமயம் நீர் அங்கிருந்தால்) வேரற்று சாய்ந்த ஈச்சமரங்களைப் போல், அந்த மக்கள் பூமியில் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டிருப்பீர்.