فَتَلَقّٰۤی

اٰدَمُ

مِنْ

رَّبِّهٖ

كَلِمٰتٍ

فَتَابَ

عَلَیْهِ ؕ

اِنَّهٗ

هُوَ

التَّوَّابُ

الرَّحِیْمُ

۟

پس آدم له خپل پروردګاره څو کلمې زده کړې، نو په هغو یې (الله ته) رجوع وکړه (په رحمت سره) بېشکه هغه (الله) ښه توبه قبلوونکی (او) رحیم دی.