وَقُلۡنَا

يَٰٓـَٔادَمُ

ٱسۡكُنۡ

أَنتَ

وَزَوۡجُكَ

ٱلۡجَنَّةَ

وَكُلَا

مِنۡهَا

رَغَدًا

حَيۡثُ

شِئۡتُمَا

وَلَا

تَقۡرَبَا

هَٰذِهِ

ٱلشَّجَرَةَ

فَتَكُونَا

مِنَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٣٥

Ва гуфтем: «Эй Одам, худ ва занат дар биҳишт ҷой гиред. Ва ҳар чӣ хоҳед, ва ҳар ҷо, ки хоҳед, аз самароти он ба хушӣ бихӯред. Ва ба ин дарахт наздик машавед, ки ба гурӯҳи ситамкорон дароед».