وَإِذۡ

قَالَ

رَبُّكَ

لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ

إِنِّي

جَاعِلٞ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

خَلِيفَةٗۖ

قَالُوٓاْ

أَتَجۡعَلُ

فِيهَا

مَن

يُفۡسِدُ

فِيهَا

وَيَسۡفِكُ

ٱلدِّمَآءَ

وَنَحۡنُ

نُسَبِّحُ

بِحَمۡدِكَ

وَنُقَدِّسُ

لَكَۖ

قَالَ

إِنِّيٓ

أَعۡلَمُ

مَا

لَا

تَعۡلَمُونَ

٣٠

Эсла, вақтики Роббинг фаришталарга: «Мен ер юзида халифа қилмоқчиман», – деди. Улар: «Унда фасод қиладиган, қон тўкадиган кимсани қилмоқчимисан? Ва ҳолбуки, биз Сенга тасбиҳ, ҳамд айтиб ва Сени улуғлаб турибмиз», – дедилар. У: «Мен сиз билмаганни биламан», – деди.¹