ٱلَّذِي

جَعَلَ

لَكُمُ

ٱلۡأَرۡضَ

فِرَٰشٗا

وَٱلسَّمَآءَ

بِنَآءٗ

وَأَنزَلَ

مِنَ

ٱلسَّمَآءِ

مَآءٗ

فَأَخۡرَجَ

بِهِۦ

مِنَ

ٱلثَّمَرَٰتِ

رِزۡقٗا

لَّكُمۡۖ

فَلَا

تَجۡعَلُواْ

لِلَّهِ

أَندَادٗا

وَأَنتُمۡ

تَعۡلَمُونَ

٢٢

(Ẹ jọ́sìn fún) Ẹni tí Ó ṣe ilẹ̀ fún yín ní ìtẹ́, (Ó ṣe) sánmọ̀ ní àjà (le yín lórí), Ó sọ omi kalẹ̀ láti sánmọ̀ (fún yín), Ó sì fi mú àwọn èso jáde ní ìjẹ-ìmu fún yín. Nítorí náà, ẹ má ṣe bá Allāhu wá akẹgbẹ́, ẹ sì mọ̀ (pé kò ní akẹgbẹ́).