كُتِبَ

عَلَيۡكُمۡ

إِذَا

حَضَرَ

أَحَدَكُمُ

ٱلۡمَوۡتُ

إِن

تَرَكَ

خَيۡرًا

ٱلۡوَصِيَّةُ

لِلۡوَٰلِدَيۡنِ

وَٱلۡأَقۡرَبِينَ

بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ

حَقًّا

عَلَى

ٱلۡمُتَّقِينَ

١٨٠

A ṣe é ní ọ̀ran-anyàn fún yín, nígbà tí (àwọn àmì) ikú[1] bá dé bá ẹnì kan nínú yín, tí ó sì máa fi dúkìá sílẹ̀, pé kí ó sọ àsọọ́lẹ̀² ní ọ̀nà tó dára fún àwọn òbí méjèèjì àti àwọn ẹbí. (Èyí jẹ́) ojúṣe fún àwọn olùbẹ̀rù (Allāhu). ¹