ثُمَّ

بَدَّلۡنَا

مَكَانَ

ٱلسَّيِّئَةِ

ٱلۡحَسَنَةَ

حَتَّىٰ

عَفَواْ

وَّقَالُواْ

قَدۡ

مَسَّ

ءَابَآءَنَا

ٱلضَّرَّآءُ

وَٱلسَّرَّآءُ

فَأَخَذۡنَٰهُم

بَغۡتَةٗ

وَهُمۡ

لَا

يَشۡعُرُونَ

٩٥

Lẹ́yìn náà, A fi (ohun) rere rọ́pò aburú (fún wọn) títí wọ́n fi pọ̀ (lóǹkà àti lọ́rọ̀). Wọ́n sì wí pé: “Ọwọ́ ìnira àti ìdẹ̀ra kúkú ti kan àwọn bàbá wa rí.”[1] Nítorí náà, A gbá wọn mú lójijì, wọn kò sì fura. ¹