فَإِذَا

جَآءَتۡهُمُ

ٱلۡحَسَنَةُ

قَالُواْ

لَنَا

هَٰذِهِۦۖ

وَإِن

تُصِبۡهُمۡ

سَيِّئَةٞ

يَطَّيَّرُواْ

بِمُوسَىٰ

وَمَن

مَّعَهُۥٓۗ

أَلَآ

إِنَّمَا

طَٰٓئِرُهُمۡ

عِندَ

ٱللَّهِ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَهُمۡ

لَا

يَعۡلَمُونَ

١٣١

Nígbà tí ohun rere bá dé bá wọn, wọ́n á wí pé: “Tiwa ni èyí.” Tí aburú kan bá sì ṣẹlẹ̀ sí wọn, wọ́n á ṣàfitì aburú náà sọ́dọ̀ (Ànábì) Mūsā àti ẹni tó wà pẹ̀lú rẹ̀. Kíyè sí i, àmì aburú wọn kúkú wà (nínú kádàrá wọn) lọ́dọ̀ Allāhu, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn ni kò nímọ̀.