وَقَالَ

الْمَلِكُ

ائْتُوْنِیْ

بِهٖ ۚ

فَلَمَّا

جَآءَهُ

الرَّسُوْلُ

قَالَ

ارْجِعْ

اِلٰی

رَبِّكَ

فَسْـَٔلْهُ

مَا

بَالُ

النِّسْوَةِ

الّٰتِیْ

قَطَّعْنَ

اَیْدِیَهُنَّ ؕ

اِنَّ

رَبِّیْ

بِكَیْدِهِنَّ

عَلِیْمٌ

۟

Падыша айтты: “Аны мага алып келгиле”. Юсуфка анын чабарманы келгенде (зындандан чыгууга шашылбай, өзүнүн актыгын далилдеп, ашкере кылуу үчүн): “Кожоюнуңа кайтып баргын дагы, колдорун кесип алган аялдарга эмне болгонун сурагын. Менин Раббим алардын айлакерлигин Билүүчү” деди.[1] ¹