يَٰصَٰحِبَيِ

ٱلسِّجۡنِ

أَمَّآ

أَحَدُكُمَا

فَيَسۡقِي

رَبَّهُۥ

خَمۡرٗاۖ

وَأَمَّا

ٱلۡأٓخَرُ

فَيُصۡلَبُ

فَتَأۡكُلُ

ٱلطَّيۡرُ

مِن

رَّأۡسِهِۦۚ

قُضِيَ

ٱلۡأَمۡرُ

ٱلَّذِي

فِيهِ

تَسۡتَفۡتِيَانِ

٤١

О, менин зындандагы шериктерим! Эми, (силерге түшүңөрдүн маанисин айтсам) экөөңөрдүн бириңер (азат болуп чыгып) өз кожоюнуна шарап куюп берет экен. Экинчиң болсо .., асып өлтүрүлүп, анын башын куштар чокуйт экен. Силер маанисин сураган иштер (ушундай) өкүм (тагдыр) кылыныптыр...