وَجَآءَتۡ

سَيَّارَةٞ

فَأَرۡسَلُواْ

وَارِدَهُمۡ

فَأَدۡلَىٰ

دَلۡوَهُۥۖ

قَالَ

يَٰبُشۡرَىٰ

هَٰذَا

غُلَٰمٞۚ

وَأَسَرُّوهُ

بِضَٰعَةٗۚ

وَٱللَّهُ

عَلِيمُۢ

بِمَا

يَعۡمَلُونَ

١٩

Анан жолоочулар (кербендер) келип, өздөрүнүн суу издөөчүсүн жиберишти. Ал (кудук башына келип) чакасын таштады. (Арканга Юсуф асылып чыкканда): “Сүйүнчү! Бул бала(га карагыла)!” деди. Жолоочулар аны (бирөө-жарым көрүп, талашпасын деп) буюмдарынын арасына жашырып коюшту. Аллах алардын иштерин Билүүчү.[1] ¹