وَرَفَعَ

أَبَوَيۡهِ

عَلَى

ٱلۡعَرۡشِ

وَخَرُّواْ

لَهُۥ

سُجَّدٗاۖ

وَقَالَ

يَٰٓأَبَتِ

هَٰذَا

تَأۡوِيلُ

رُءۡيَٰيَ

مِن

قَبۡلُ

قَدۡ

جَعَلَهَا

رَبِّي

حَقّٗاۖ

وَقَدۡ

أَحۡسَنَ

بِيٓ

إِذۡ

أَخۡرَجَنِي

مِنَ

ٱلسِّجۡنِ

وَجَآءَ

بِكُم

مِّنَ

ٱلۡبَدۡوِ

مِنۢ

بَعۡدِ

أَن

نَّزَغَ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

بَيۡنِي

وَبَيۡنَ

إِخۡوَتِيٓۚ

إِنَّ

رَبِّي

لَطِيفٞ

لِّمَا

يَشَآءُۚ

إِنَّهُۥ

هُوَ

ٱلۡعَلِيمُ

ٱلۡحَكِيمُ

١٠٠

жана ата-энесин (жетелеп падышалык) тактыга алып барды. (Ошондо) бардыгы ага сажда (таазим) кылып жыгылышты. (Анда Юсуф): «О, атаке! Бул менин мурунку (балалыгымдагы) түшүмдүн мааниси. Раббим ал түшүмдү акыйкатка айлантты. Ал мени зындандан чыгарганда, силерди ээн чөлдөн (аман-эсен) алып келгенде жана шайтан мени менен агаларымдын арасын бузгандан[1] кийинки кездерде мага (чоң) ихсан-жакшылык кылды. Чынында, Раббим каалаган ишти кылдаттык менен иш жүзүнө ашырып коюучу! Чынында, Ал - Билүүчү, Даанышман! ¹