وَقَالَ

لِلَّذِي

ظَنَّ

أَنَّهُۥ

نَاجٖ

مِّنۡهُمَا

ٱذۡكُرۡنِي

عِندَ

رَبِّكَ

فَأَنسَىٰهُ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

ذِكۡرَ

رَبِّهِۦ

فَلَبِثَ

فِي

ٱلسِّجۡنِ

بِضۡعَ

سِنِينَ

٤٢

Yusuf, hapisten kurtulacağına inandığı o ikiden birine dedi ki: "Beni efendinin yanında an". (Benden söz et ki, beni kurtarsın). Fakat Şeytan, ona, efendisinin yanında anmayı unutturdu. Bu yüzden Yusuf, daha yıllarca zindanda kaldı.