فَأَصۡبَحَ

فِي

ٱلۡمَدِينَةِ

خَآئِفٗا

يَتَرَقَّبُ

فَإِذَا

ٱلَّذِي

ٱسۡتَنصَرَهُۥ

بِٱلۡأَمۡسِ

يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ

قَالَ

لَهُۥ

مُوسَىٰٓ

إِنَّكَ

لَغَوِيّٞ

مُّبِينٞ

١٨

Şehirde korku içinde, (etrafı) gözetleyerek sabahladı. Bir de ne görsün, dün kendisinden yardım isteyen kimse, feryat ederek yine ondan imdat istiyor. Musa ona (yardım isteyene) dedi ki: Doğrusu sen, besbelli bir azgınsın!