إِذۡ

تَمۡشِيٓ

أُخۡتُكَ

فَتَقُولُ

هَلۡ

أَدُلُّكُمۡ

عَلَىٰ

مَن

يَكۡفُلُهُۥۖ

فَرَجَعۡنَٰكَ

إِلَىٰٓ

أُمِّكَ

كَيۡ

تَقَرَّ

عَيۡنُهَا

وَلَا

تَحۡزَنَۚ

وَقَتَلۡتَ

نَفۡسٗا

فَنَجَّيۡنَٰكَ

مِنَ

ٱلۡغَمِّ

وَفَتَنَّٰكَ

فُتُونٗاۚ

فَلَبِثۡتَ

سِنِينَ

فِيٓ

أَهۡلِ

مَدۡيَنَ

ثُمَّ

جِئۡتَ

عَلَىٰ

قَدَرٖ

يَٰمُوسَىٰ

٤٠

Кога сестра ти отиде и рече: „Сакате ли јас да ви ја покажам таа што за него ќе се грижи?“ Ние на мајка ти те вративме за да се радува и повеќе да не тагува. А ти уби еден човек, па Ние од грижата те ослободивме и со разни неволји те искушавме, па те спасивме. И ти со години остана меѓу жителите на Медјен, потоа, о, Муса, во одредено време дојде,