فَلَمَّا

بَلَغَ

مَعَهُ

ٱلسَّعۡيَ

قَالَ

يَٰبُنَيَّ

إِنِّيٓ

أَرَىٰ

فِي

ٱلۡمَنَامِ

أَنِّيٓ

أَذۡبَحُكَ

فَٱنظُرۡ

مَاذَا

تَرَىٰۚ

قَالَ

يَٰٓأَبَتِ

ٱفۡعَلۡ

مَا

تُؤۡمَرُۖ

سَتَجِدُنِيٓ

إِن

شَآءَ

ٱللَّهُ

مِنَ

ٱلصَّٰبِرِينَ

١٠٢

Kur fëmija u rrit aq sa ta ndihmonte në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të flijoj. Çfarë mendon ti?” – I biri i tha: “O ati im, vepro ashtu siç je urdhëruar! Dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm!”