وَسۡـَٔلۡهُمۡ

عَنِ

ٱلۡقَرۡيَةِ

ٱلَّتِي

كَانَتۡ

حَاضِرَةَ

ٱلۡبَحۡرِ

إِذۡ

يَعۡدُونَ

فِي

ٱلسَّبۡتِ

إِذۡ

تَأۡتِيهِمۡ

حِيتَانُهُمۡ

يَوۡمَ

سَبۡتِهِمۡ

شُرَّعٗا

وَيَوۡمَ

لَا

يَسۡبِتُونَ

لَا

تَأۡتِيهِمۡۚ

كَذَٰلِكَ

نَبۡلُوهُم

بِمَا

كَانُواْ

يَفۡسُقُونَ

١٦٣

Pyeti ata për qytetin që gjendej në bregdet dhe për çfarë i gjeti banorët e tij kur thyen urdhëresën e Sabatit (së shtunës)! Atë ditë u vinin peshqit me shumicë, ndërsa ditëve tjera që nuk i kremtonin, nuk u vinin. Kështu, Ne i vumë në provë, sepse bënin punë të mbrapshta.¹